ब्रिटिश राजघराण्यातील ज्येष्ठ सदस्य कॅथरीन, डचेस ऑफ केंट (Katharine, Duchess of Kent) यांचे ४/५ सप्टेंबर २०२५ रोजी वयाच्या ९२ वर्षे १९५ दिवसांवर निधन झाले. त्यांच्या निधनामुळे ब्रिटनमध्ये शोककळा पसरली असून, राजघराण्यातील एक महत्त्वाचे व्यक्तिमत्त्व इतिहासजमा झाले आहे.
🌸 बालपण आणि शिक्षण
कॅथरीन यांचा जन्म २२ फेब्रुवारी १९३३ रोजी हर्टफर्डशायर, इंग्लंडमध्ये झाला. त्यांचे मूळ नाव Katharine Lucy Mary Worsley असे होते.
त्या एका प्रस्थापित कुटुंबातून होत्या व लहानपणापासूनच त्यांना संगीत आणि शिक्षणाची आवड होती.
त्यांनी York मधील St. Martin’s School आणि Runton Hill School येथे शिक्षण घेतले.
पुढे त्यांनी Queen Margaret’s School, York येथे शिक्षण पूर्ण केले.
👑 राजघराण्यातील प्रवेश
१९६१ मध्ये त्यांनी ब्रिटिश राजघराण्यातील प्रिन्स एडवर्ड, ड्यूक ऑफ केंट यांच्याशी विवाह केला. लग्नानंतर त्यांना डचेस ऑफ केंट ही उपाधी मिळाली.
त्यांचा विवाह ब्रिटिश इतिहासातील महत्त्वाच्या सोहळ्यांपैकी एक ठरला.
विवाहानंतर त्या विविध राजकीय व सामाजिक कार्यक्रमांचा अविभाज्य भाग बनल्या.
🌟 सामाजिक कार्य व योगदान
कॅथरीन यांनी राजघराण्याचा सन्मान राखत अनेक क्षेत्रात योगदान दिले.
- शिक्षण क्षेत्र:
त्यांनी वंचित मुलांच्या शिक्षणासाठी काम करणाऱ्या अनेक संस्थांना पाठिंबा दिला.
शाळांच्या उभारणीत, शिक्षक प्रशिक्षण उपक्रमांमध्ये त्यांनी महत्त्वाची भूमिका बजावली.
- संगीत क्षेत्र:
संगीताची प्रचंड आवड असल्यामुळे त्यांनी संगीत शिक्षण प्रसारासाठी कार्य केले.
अनेक संगीत अकादमी आणि चॅरिटी कार्यक्रमांतून नवोदित कलाकारांना प्रोत्साहन दिले.
- सामाजिक सेवा:
मानसिक आरोग्य, बालकल्याण, तसेच स्त्रियांच्या आरोग्याशी निगडित अनेक प्रकल्पांना त्यांनी हातभार लावला.
राजघराण्यातील सर्वाधिक साधेपणाने जीवन जगणाऱ्या सदस्यांपैकी त्या एक होत्या.
🕊️ निधन आणि प्रतिसाद
४/५ सप्टेंबर २०२५ रोजी कॅथरीन, डचेस ऑफ केंट यांचे निधन झाले. त्या वेळी त्या ब्रिटिश राजघराण्यातील सर्वात ज्येष्ठ सदस्य होत्या.
त्यांच्या निधनाची अधिकृत घोषणा झाल्यानंतर किंग चार्ल्स तिसरे आणि राजघराण्याच्या इतर सदस्यांनी श्रद्धांजली वाहिली.
ब्रिटनमधील जनतेकडून आणि जागतिक नेत्यांकडूनही त्यांना आदरांजली अर्पण करण्यात आली.
🏰 स्मृती व वारसा
कॅथरीन, डचेस ऑफ केंट यांचा जीवनप्रवास हे कर्तव्य, साधेपणा आणि सेवाभावाचे उदाहरण आहे.
ब्रिटिश राजघराण्यातील त्यांचे स्थान केवळ उपाधीपुरते नव्हते, तर समाजासाठी त्यांनी जे योगदान दिले ते खरे वैभव होते.
त्यांच्या निधनानंतरही त्यांची स्मृती त्यांच्या कार्यातून व लोकांच्या मनातून कायम राहील.